سر نی در نینوا می‌ماند اگر...

به گزارش خبرگزاری صداوسیما مرکز اصفهان؛ رجب نم نمک به نیمه می‌رسد و در حالی که از مدت‌ها پیش، بهار، بی قرار بود تا آواز آغاز کند، اما گویی فعلا دست نگه داشته و حرمت را زیر پا نگذاشته؛ چرا که آغازش، با غمی جانگداز همراه است و لباس آسمان از این غم، کبود و سیاه.

امشب بزرگ بانوی روزگار، دخترِ حجت پروردگار حضرت زینب کرار از کوچه دنیای دنی کوچ می کند و به دیدار دوست می شتابد.

از این روی او را کرار می نامیم، که او را شبیه به پدر بزرگوارش می دانیم؛ خصوصا در عرصه سخنوری و پوز پلیدان را به خاک مالیدن. چون به سخن می آمد، می پنداشتند حیدر کرار در حال خطبه خوانی است، اما وقتی چشمها را می مالیدند و با دقت بیشتر به گوینده گوش و هوش می سپردند، می دیدند بانویی شیردل است که خطبه اسداللهی ایراد می کند و با سخنان غرای خویش، پشت ستمگران دون پایه را به لرزه می اندازد.

زینب همان است که از ابتدای زندگی با سختی ها رفیق شده بود. داغ شهادت پدربزرگ و مادر و پدر سخت صعب و سنگین بود. کوهها هم نمی توانستند این مصیبت های پی در پی را برتابند، اما زینب از کوه ها هم سخت تر بود و استوار و برقرار به پیش می رفت تا آنچه را حق بر دوش او گذاشته است، به منزل مقصود برساند.

کربلا از راه رسید و حسین وعباس را آسمانی ساخت و زینب ماند و خیمه های سوخته و کودکان بی سرپرست و زنان آواره و امامی که از قضای پروردگار، جامه بیماری به تن کرده بود. زینب بود و میدان کوفه و دارالاماره شام. شمشیر سخن را که برکشید، تمام روباه پیشگان و گرگ صفتان قالب تهی کردند. سخنان بُرایش دست های تزویر را برید و آب کلامش، جان های تشنگان تاریخ را تا همیشه سیراب ساخت.

دست به دعا بلند می کنیم و از آنکه زینت پدر بود، درخواست می کنیم که روی دل های ما را به سوی خویش بگرداند و آتش گناهان و عیوبمان را با آب محبت و بخشش بنشاند. امید است آنچه خیر و صلاح ماست، با مدد حضرت زینب (س) به وقوع بپیوندد و این بزرگ بانوی مهربان، در تمام حالات و احوال، احسن الحال را برایمان رقم زند. شهدای ما نیز با تاسی از نام و یاد آن بانوی بزرگوار، در نبرد به دشمنان و دیوان ذره ای عقب ننشسته اند...

سر نی در نینوا می‌ماند اگر... سر نی در نینوا می‌ماند اگر... سر نی در نینوا می‌ماند اگر... سر نی در نینوا می‌ماند اگر... سر نی در نینوا می‌ماند اگر...